Naar de Haaien
Voor mijn eindwerk ben ik in november en december 2024 mee op tour gegaan door Nederland en België met de Nederlandse zangeres Merol. Ik wou kijken hoe de visuele en theatrale elementen van Merol’s liveshow haar album en muziek reflecteren, en op welke manier fotografie deze transformatie en beleving kan vastleggen. Een kijkje geven in Merol haar wereld zonder de magie en mysterie van een artiest te verliezen.
De keuze voor dit project ligt voor de hand, muziek is al zo lang ik me kan herinneren zo belangrijk voor mij. Mijn professionele droom is altijd geweest om mee op tour te gaan. Van de soundcheck tot de backstage: ik wou het allemaal meemaken en van dichtbij meemaken. Dankzij Merel kreeg ik deze mooie kans om dit te realiseren en samen met haar mee te gaan en deel uit te maken van haar team voor de haaientour.
Toen ik begon na te denken over hoe ik het zou aanpakken was het meteen duidelijk dat ik niet zomaar een documentaire wou maken over het tourleven. Omdat de shows in Nederland en Antwerpen waren, was er niet veel life on the road en zat mijn verhaal niet in dat aspect. Ik wou niet zomaar registreren, maar zoeken naar een manier om cleane, sterke beelden te maken van een vaak druk en rommelig podium. Merel haar concerten zijn heel theatraal en tot in detail uitgewerkt: outfit wissels, lichtshows die in de puntjes zijn uitgewerkt, dansers, … Er wordt een verhaal verteld op het podium. Ze heeft haar album Naar de Haaien & Weer Terug vertaald naar een liveshow. Mijn uitdaging was: hoe kan ik die vertaling zelf weer omzetten naar beeld, zonder de magie en sfeer weg te nemen?
Voor dit allemaal samen te brengen heb ik een boek gemaakt. De publicatie zit in een hoes, in dezelfde stof en kleur als het haaienpakje en de vin dat Merol in het eerste deel van de show droeg. Mijn favoriete detail in de publicatie is de gekreukte setlist. Een knipoog naar hoe setlist na afloop het publiek ingegooid worden. Bij het boek zit ook een poster met de tourdata en op de achterzijde één van mijn favoriete beelden. Tot slot koos ik voor een aspect ratio van 4:5 voor de pagina’s, als verwijzing naar de crops die vaak gebruikt worden op Instagram. Zo ontstaat er een directe link tussen de digitale wereld waarin veel muziek- en concertbeelden circuleren, en de fysieke publicatie.
